Ich atak na kilkunastotysięczny, wspierany przez lotnictwo i artylerię, garnizon Medyny zakończył się fiaskiem. Dowodzący jego obroną Fakri Pasza mógł teraz zagrozić Mekce i spacyfikować powstanie. Zmusiło to państwa Ententy do zwiększenia aktywności w Arabii, rozdz. 28..
Haszymici nie godzili się jednak na obecność chrześcijańskich wojsk w głębi Hidżazu. Wobec tego, pod koniec lata, Francuzi skierowali do Arabii podpułkownika Brémonda z zadaniem stworzenia oddziału składającego się z muzułmanów pochodzących z francuskich kolonii. Natomiast Brytyjczycy w połowie października wysłali z rozpoznawczą misją do Dżuddy Ronalda Storrsa, któremu towarzyszył T.E. Lawrence, młody kapitan kairskiego Wydziału Wywiadu. Za zgodą Abd Allaha, syna Husajna, Lawrence odbył podróż w głąb Hidżazu, by bezpośrednio zapoznać się z panującą tam sytuacją. Wyprawa przekonała go, że Wielka Brytania nie powinna wysyłać do Arabii własnych oddziałów, a jedynie wesprzeć powstańców (ze szczególnym uwzględnieniem Fajsala, trzeciego z synów szarifa) logistycznie i finansowo w ich działaniach partyzanckich. Propozycja Lawrence’a spotkała się z uznaniem brytyjskiego dowództwa w Kairze. Wkrótce ponownie wysłano go do Hidżazu, tym razem już w roli doradcy wojskowego przy sztabie emira Fajsala.