Henryk Baranowski (ur. 7 października 1920 w Wilnie, zm. 3 marca 2011) – polski bibliograf i bibliotekarz.
Życiorys Maturę uzyskał w 1938 r., kończąc prywatne Gimnazjum oo. Jezuitów w Wilnie. Tego samego roku podjął studia na Wydziale Praw Uniwersytetu Stefana Batorego. Przerwał je w grudniu 1939 r., na skutek zamknięcia uniwersytetu przez władze litewskie. W czasie wojny był robotnikiem przymusowym w III Rzeszy, gdzie pracował w organizacji Todta. Po zakończeniu wojny wrócił do kraju, lecz nie do Wilna tylko do Torunia, gdzie do nowo powstałego uniwersytetu przybyło wielu profesorów i pracowników związanych z Uniwersytetem Wileńskim.
Praca Pracę w bibliotece zaczął jako wolontariusz w 1945, a po roku został pracownikiem etatowym. Zapisał się również na Wydział Prawa Uniwersytetu Toruńskiego, aby kontynuować przerwane studia. Zakończył je w 1948 r., uzyskując magisterium. W latach 1951–1952 odbywał dodatkowo studia wyższe na Wydziale Humanistycznym UMK, na specjalizacji bibliotekarskiej i w efekcie otrzymał dyplom I stopnia.