Roman Wiktor Stankiewicz (ur. 19 lutego 1898 w majątku Jakubowo w dawnym powiecie dziśnieńskim lub według innych źródeł w Mitawie, zm. 26 listopada 1940 na kanale La Manche) – komandor porucznik dyplomowany Marynarki Wojennej II Rzeczypospolitej, uczestnik obu wojen światowych, dowódca między innymi Dywizjonu Kontrtorpedowców. W sierpniu 1939 roku, realizując plan Peking, wyprowadził podległe mu okręty do Wielkiej Brytanii. Zginął na storpedowanym przez niemiecki samolot francuskim patrolowcu „Médoc”.
Życiorys Roman Stankiewicz był synem Aleksandra i Wiktorii z domu Rutkiewicz, młodszym bratem Jana i Mamerta. W latach 1908–1915 był członkiem Korpusu Kadetów w Pskowie, a od marca 1915 roku Korpusu Morskiego w Piotrogrodzie. 4 maja 1917 roku otrzymał promocję do stopnia miczmana. 23 maja wszedł w skład załogi trałowca T15. Po ukończeniu kursu torpedowego, od września 1918 roku był oficerem torpedowym na niszczycielu „Awtroił”. Aresztowany przez bolszewików w listopadzie, został zesłany do Astrachania. Pracując w tamtejszym porcie wojennym, nawiązał kontakty z kontrwywiadem Armii Ochotniczej. W maju 1919 roku uciekł i przedostał się do Polski.