Linia brzegowa jest dobrze rozwinięta i przeobrażona przez człowieka. Pierwotnie wybrzeże Makau i okolic miało postać namorzynową. Obecnie w wielu miejscach jest ono sztuczne. Półwysep Makau był pierwotnie wyspą, lecz mielizna łącząca ją z kontynentem stopniowo przekształciła się w przesmyk, co spowodowało powstanie półwyspu.
Budowa geologiczna i rzeźba Obszar Makau i okolic to region fałdowań dolno paleozoicznych – kaledonity. Współczesny krajobraz jest zmieniony przez człowieka. Osuszanie lądu w XVII uczyniło z Makau obszar, na którym przeważają płaskie tereny, chociaż początkowo w krajobrazie wyspy dominowały strome wzgórza. Najwyższym wzniesieniem jest Alto de Coloane o wysokości 170,6 m n.p.m. Podłoże budują głównie granity, oraz osady rzeczne.
Klimat 270px|left|thumb|Zieleń miejska Makau leży w strefie wilgotnego klimatu zwrotnikowego, gdzie średnia wilgotność wynosi od 75% do 90%, wpływ na klimat mają wiatry monsunowe. Występują tam sezonowe zmiany klimatu wywołane monsunami. Ponadto można zaobserwować różnice w temperaturze pomiędzy latem a zimą. Średnia temperatura roczna w Makau wynosi 22,3 °C.