Program funkcjonalny osiedla uzupełniły dom towarowy (przekazany później szkole muzycznej) oraz przedszkole i szkoła. Handlowe tradycje Mariensztatu upamiętniono socrealistyczną rzeźbą przekupki z kurą dłuta Barbary Zbrożyny. Autorem rzeźb i płaskorzeźb na budynku przedszkola przy ul. Sowiej 4 był Jerzy Jarnuszkiewicz, a kolorowy zegar oraz sgraffito na elewacjach domów wykonali Zofia Czarnecka-Kowalska i Jan Sokołowski. Tablicę z napisem Tu u stóp pałacu Kazanowskich walczył z małpami pan Zagłoba umieszczoną na murze oporowym pałacu zaprojektowała i wykonała Józefa Wnukowa. Na rynku zbudowano fontannę, ustawiono ławki i stylowe latarnie.
Ogółem na osiedlu Mariensztat powstały 53 domy mieszkalne (w tym 29 domów przy ul. Bednarskiej). Osiedle zostało oddane do użytku wraz z Trasą W–Z 22 lipca 1949. Było to pierwsze warszawskie osiedle mieszkaniowe zbudowane po II wojnie światowej. Otrzymanie tam przydziału mieszkania stanowiło duże wyróżnienie. Na osiedlu zamieszkali m.in. przodownicy pracy i zasłużeni budowniczowie Trasy. Na ścianie budynku przy ul. Mariensztat 15 umieszczono tablicę upamiętniającą budowę osiedla.
W latach 50. rynek Mariensztacki był miejscem zabaw i koncertów. W latach 70.