wieku, Ziemia Kujawska, 2002, t. 15, s.11.. Po zawartym przez Kazimierza Wielkiego z Krzyżakami Pokoju kaliskim w 1343 roku, książę Kazimierz III odzyskał Gniewkowo. Po śmierci Kazimierza (1347/1350), władał księstwem gniewkowskim jego syn Władysław Biały - do 1363 roku. Wtedy też oddał w zastaw księstwo Kazimierzowi Wielkiemu za 1000 florenów i udał się zagranicę. Został cystersem w Citeaux, a potem benedyktynem w Dijon we Francji. Kronikarz Janko z Czarnkowa zanotował, że w czasach panowania króla Ludwika Węgierskiego Władysław Biały powrócił do Polski i opanował zamki we Włocławku, Złotorii, Szarleju i Gniewkowie we wrześniu 1373 roku. Władysław Biały zajmował Gniewkowo krótko, ponieważ wobec szybkiej reakcji lojalnej wobec Ludwika szlachty wielkopolskiej i kujawskiej dowodzonej przez Sędziwoja z Szubina, zmuszony był zwrócić zamek w Gniewkowie, który przy okazji został spalony. Do ponownego konfliktu doszło w 1375 roku, kiedy Władysław, korzystając z pomocy Ulricha von Osten z Drezdenka, ponownie wtargnął na Kujawy, zdobywając zamek w Złotorii, zamek w Raciążku i Gniewkowo. Jeszcze w 1375 roku armia królewska pokonała Władysława Białego w potyczce pod Gniewkowem. Aby zażegnać roszczenia do korony polskiej i pozbyć się "buntownika", w 1377 roku król Ludwik wykupił od Władysława Białego księstwo gniewkowskie za 10 tys.