Pieśń szwadronu Wąsowicza – pieśń legionowa z okresu I wojny światowej opisująca szarżę pod Rokitną, prowadzoną przez rotmistrza Zbigniewa WąsowiczaWitold Ślusarski "Ostrogami dzwoń", Unia-Press, Warszawa 1992. W pieśni tej upatruje się korzeni późniejszych popularnych kupletów dwuwierszowych opisujących z czarnym humorem i sarkazmem wojenne losy poszczególnych polskich pułków kawaleryjskich tzw. "żurawiejek"Witold Sienkiewicz "Bojowo i lirycznie", Demart S.A 2010, . Pieśń powstała w Karpatach po bitwie pod Nadworną.

Opisuje ona szarżę, jaka odbyła się w czasie I wojny światowej podczas bitwy Austriaków z Rosjanami w okolicy wsi Rokitna. Dnia 13 czerwca 1915 roku 2 szwadron II Brygady Legionów Polskich pod dowództwem rotmistrza Zbigniewa Wąsowicza wyruszył do ataku na niezdobyte dotąd pozycje wroga. W ciągu około 15 minut polscy ułani przedarli się przez 3 linie wroga przełamując jego obronę. W szarży zginął rotmistrz Wąsowicz, a z 64 ułanów powróciło jedynie sześciu.