Przeciwnik powstania narodowego państwa polskiego. Uważał, że aktualne jest SDKPiL-owskie hasło zniesienia wszelkich granic państwowych. „Dyktatura proletariatu musi być międzynarodowa. (…) Socjalizm w jednym tylko kraju jest niemożliwy. (…) Dziś hasło autonomii określa nasz stosunek do Rosji, która będzie również tylko jedną z autonomicznych cząstek Związku Rad Robotniczych Europy” - stwierdził w październiku 1918Walentyna Najdus „Lewica polska w Kraju Rad 1918–1920“ PWN 1971, s. 185. Był przeciwnikiem tworzenia oddzielnych narodowych (w tym polskich) oddziałów w ramach Armii Czerwonej; opowiadał się za jednolitą armią rewolucyjnąWalentyna Najdus „Lewica polska w Kraju Rad 1918–1920“ PWN 1971, s. 145. Komisarz do polskich spraw wojskowych przy komisarzu Moskiewskiego Okręgu WojskowegoWalentyna Najdus „Lewica polska w Kraju Rad 1918–1920“ PWN 1971, s. 147. W 1918 był komisarzem Rewolucyjnego Czerwonego Pułku Warszawy i komisarzem Zachodniej Dywizji Strzelców. Od 1918 do 1919 był członkiem Rewolucyjnej Rady 16 Armii na Białorusi. Przewodniczący KC Związku Zawodowego Robotników Rolnych Litwy i Białorusi. Skierowany do Polski celem budowania struktury rad robotniczychAndrzej Friszke „Państwo czy rewolucja. Polsce komuniści a odbudowanie państwa polskiego 1892–1920“ Wydawnictwo Krytyki Politycznej 2020, ISBN 978-83-66586-19-2, str.