Arystoteles wprowadził do języka termin kategoria, a następnie wyróżnił dziesięć kategorii: kategorię substancji i dziewięć kategorii przypadłościowych.
Substancja (substancja konkretna, „coś”) – np. ta oto książka Kategorie przypadłościowe: 1.ilość – np. mały 2.jakość – np. czerwony 3.stosunek (relacja) – np. jest mniejszy 4.miejsce – np. Mandżurii 5.czas – np. wczoraj 6.położenie – np. stoi 7.posiadanie – np. jest ubrany 8.działanie – np. chodzi 9.doznawanie – np. jest mu zimno
Arystoteles dokonał tego podziału na drodze rozróżnienia między podmiotem zdania (którymi jest substancja) a jego orzeczeniem (którymi są kategorie przypadłościowe) i analizy orzeczeń greckich, która doprowadziła do powstania listy kategorii przypadłościowych. Współcześnie arystotelesowskiego podziału kategorii nie uznaje się przeważnie ani za wyczerpujący i spójny, ani za zgodny z naturą języka, ale dał on podstawy do dalszych analiz pojęcia kategorii.
Spośród poglądów pozaarystotelesowskich szczególne znaczenie mają poglądy Immanuela Kanta oraz badania logików i filozofów polskich XX wieku.