BCR został włączony w skład 4 Kanadyjskiej Dywizji Pancernej i w 1942 roku przeorganizowany w pułk pancerny. Worthington został awansowany do stopnia majora i otrzymał dowodzenie nad jednym ze szwadronów. Aby nabrać doświadczenia bojowego, na początku 1943 roku został tymczasowo przydzielony do walczącego w Afryce Północnej brytyjskiego pułku pancernego 2nd Lothian and Borders Horse Yeomanry, w którym pełnił funkcję dowódcy szwadronu, a potem zastępcy dowódcy pułku. W kwietniu 1943 roku powrócił do swojego macierzystego pułku, a w lipcu ukończył Canadian Military Headquarters Senior Officers’ School. Miesiąc później został awansowany do stopnia podpułkownika i objął dowodzenie nad BCR.
Na przełomie lipca i sierpnia 1944 roku 4 Kanadyjska Dywizja Pancerna została wysłana na front do Normandii, gdzie weszła w skład II Korpusu Kanadyjskiego. Jej debiutem bojowym była Operacja Totalize. W drugim dniu operacji ppłk Worthington został wyznaczony na dowódcę grupy bojowej złożonej z pułku „British Columbia” i trzech kompanii piechoty, a nazwanej od jego nazwiska „Worthington Force”. Jej zadaniem było opanowanie wzgórza 195, ważnego punktu terenowego leżącego na drodze natarcia korpusu wzdłuż szosy Caen-Falaise. Nad ranem 9 sierpnia Worthington poprowadził grupę w kierunku wzniesienia i w swoim mniemaniu je zajął.