Pierwszym etapem działalności bpa Arvizu było odzyskanie siedzib kościelnych na terenie prałatury, które kiedyś należały do franciszkanów i jezuitów. Przy zakładaniu nowych placówek duszpasterskich kierowano się wówczas przedsoborowymi regułami w działalności misjonarskiej. Nowi misjonarze pracowali wśród etnicznych grup: Coras, Huiczoli, Metysów, Nahua i Tepehuanes. W odpowiedzi na encyklikę Populorum progressio papieża Pawła VI, wydaną w 1967, rozpoczęto na szerszą skalę tworzyć szkoły, warsztaty rzemieślnicze i spółdzielnie. Pod koniec lat 70. prałatura mogła poszczycić się pierwszymi kapłanami wywodzącymi się z jej terytorium. W 1990 biskupem koadiutorem wybrany został kolejny franciszkanin o. José Antonio Pérez Sánchez. Drugi biskup prałatury otrzymał sakrę biskupią w miejscowej katedrze w Jesús María 4 kwietnia 1990 z rąk delegata apostolskiego Girolamo Prigione. Rok później opracowano plan działalności misyjnej. Został on przyjęty 12 września 1991 w misji Nuestra Señora de los Remedios w Huajicori. José Antonio Pérez Sánchez przejął oficjalnie rządy w diecezji 27 czerwca 1992. Drugi plan działalności misyjnej wspólnota diecezjalna przyjęła 26 maja 1996 w misji San Rafael.