Ordonans w sprawie odkryć i zasiedlania – ustawa wydana 13 sierpnia 1573 roku, przez króla hiszpańskiego Filipa II, dotycząca zasad, na jakich miała odbywać się ekspansja kolonialna Imperium Hiszpańskiego w Nowym Świecie.
Postanowienia 250px|right|thumb|Hiszpańskie imperium kolonialne w Ameryce Nowe prawo zakazywało kolonistom hiszpańskim nowych podbojów na terenie Ameryki – od tego momentu miejscowe władze kolonialne miały koncentrować się na umacnianiu władzy na już wcześniej skolonizowanych terenach oraz na lepszym wykorzystaniu dostępnych tam zasobów gospodarczych. Zgodę na rozszerzanie hiszpańskiego "pogranicza" – obszaru wpływów kulturowych i gospodarczych w Ameryce zyskiwali wyłącznie misjonarze, którzy mogli korzystać z eskorty wojskowej. Ordonans brał pod opiekę Indian zamieszkujących posiadłości hiszpańskie, poprzez zapewnienie im minimalnych praw.
Wprowadzenie nowych przepisów oznaczało reformę systemu obrony posiadłości kolonialnych Hiszpanii – od tego momentu osadnicy mieli sami odpowiadać za obronę kolonii przed wrogami. Wyjątek stanowiło Chile, gdzie władze centralne utrzymywały na swój koszt znaczne siły uczestniczące w przewlekłym konflikcie z plemieniem Araukanów.