Oddział czołgów majora Lewisa-Browna (ros. танковый отряд майора Льюис(a)-Брауна) – oddział pancerny armii brytyjskiej, stacjonujący podczas wojny domowej w Rosji na terenie Archangielska.
W dniu 29 sierpnia 1919 roku do Archangielska, na statku SS „Kildonan Castle”, przybył brytyjski oddział pancerny pod dowództwem mjr. Lewisa-Browna. W skład jednostki wchodziło 69 żołnierzy, w tym 9 oficerów. Miała na wyposażeniu cztery czołgi typu Mk V i dwa Mk A „Whippet”. Zadaniem oddziału była jedynie ochrona wojsk brytyjskich działających na północy Rosji w ramach North Russia Relief Force, podczas ewakuacji z Archangielska i okolic. Następnie czołgi miały zostać sprzedane białym gen. Jewgienija L. Millera.
Po przybyciu na miejsce jeden czołg Mk V pozostał w porcie w Archangielsku, jeden został skierowany do archangielskiej dzielnicy Sołombała, jeden do pobliskiego portu Bakarica dla ochrony magazynów żywnościowych, zaś ostatni przeznaczono do celów szkoleniowych. Na czele ćwiczebnego oddziału rosyjskiego, złożonego z 15 oficerów rosyjskich, stał płk Kenotkenicz. Brak jest informacji, czy wówczas czołgi brały udział w działaniach zbrojnych przeciwko wojskom bolszewickim.