Kwestia autorstwa 200px|right|thumb|Colette Colette zgodziła się na publikację powieści pod nazwiskiem męża. W rozmowie z Rachilde Valette, redagującą dla pisma kierowanego przez jej męża, Mercure de France, recenzje literackie, prosiła początkowo, by nie ujawniać jej udziału w tworzeniu utworuH. Lottman, Colette, s.72.. Z czasem ustąpiła, zgadzając się na zasugerowanie jej autorstwa poprzez aluzje, np. do obecności cech dialektu burgundzkiego w języku tekstu (Colette pochodziła z Burgundii). Ostatecznie w swojej recenzji Valette nie rozstrzygnęła kwestii autorstwa, a jedynie stwierdziła, iż jeśli to kobieta jest autorką utworu, powstało wówczas pierwsze takie dzieło, bowiem żadna literatka nie odważyła się dotąd pisać w ten sposób. Dziękując krytyczce za tekst, Colette napisała:
Lottman przypuszcza jednak, iż pisząc te słowa, Colette pozostawała pod wpływem męża i nie była szczera. Mąż żądał bowiem od niej, by sama nie wypowiadała się na temat autorstwa tekstu, a nawet uczestniczyła w spotkaniach, w czasie których powieść chwalono, zaś jej oficjalny autor podkreślał, iż żona była dlań bezcenną inspiracją. Jedną z przyczyn, dla których Colette nie walczyła od początku o uznanie jej autorstwa, było niekorzystne dla kobiet francuskie prawodawstwo.