Budowa i wersje thumb|left|200px|Wnętrze pasażerskie 5-AT-B Zastosowanie całkowicie metalowej konstrukcji przy budowie Forda Trimotor nie było pomysłem nowatorskim, ale technologicznie samolot był bardziej nowoczesny niż maszyny budowane wedle standardów produkcyjnych z lat 20. XX w. Ford Trimotor przypominał Fokkera F.VII, ale w przeciwieństwie do swojego holenderskiego, dość wypadkowego odpowiednika, był w pełni metalowy, co Henry’emu Fordowi dało powód do stwierdzenia, że „jest to najbezpieczniejszy samolot na świecie”. Kadłub i skrzydła były pokryte falistą blachą aluminiową, która wzmacniała konstrukcję, ale jednocześnie negatywnie wpływała na parametry przeciągnięcia. Właśnie owe dwie cechy sprawiły, że zyskał miano „Blaszanej gęsi”. Choć zaprojektowany jako pasażerski, samolot mógł być łatwo zaadaptowany do przewozu towarów dzięki możliwości łatwego demontażu foteli. W celu zwiększenia ładowności zastosowano w wersji 5-AT dodatkowe, uchylne pojemniki w skrzydłach, będące wówczas nowinką konstrukcyjną. Innowacyjne było także całkowicie metalowe usterzenie, ale sterowanie nim za pomocą stalowych linek umocowanych na zewnętrznej powierzchni samolotu, było już rozwiązaniem stosowanym powszechnie.