Ewa, imię świeckie: Akilina Wasiliewna Pawłowa (ur. w Issie, zm. 27 sierpnia 1937 w Czymkencie) – rosyjska mniszka prawosławna, nowomęczennica.
Urodziła się w rodzinie chłopskiej. Miejsce i czas złożenia przez nią wieczystych ślubów zakonnych nie jest znane. Najprawdopodobniej najpóźniej w latach 20. XX wieku Ewa (Pawłowa) otrzymała godność igumenii i została przełożoną monasteru Trójcy Świętej w Penzie. W końcu lat 20. monaster ten został zlikwidowany, zaś jedyna z jego cerkwi, którą nadal użytkowali prawosławni, trafiła do zwolenników ruchu Żywej Cerkwi. Ihumenia Ewa opuściła wówczas Penzę. W 1929 została aresztowana we wsi Bałki, oskarżona o prowadzenie agitacji kontrrewolucyjnej i skazana na ośmioletnią zsyłkę do Kazachstanu. Po trzech latach odbywania kary została przedterminowo zwolniona. Udała się wówczas do Moskwy, gdzie została przełożoną monasteru Świętego Spotkania. Po jego likwidacji została ponownie zmuszona do wyjazdu do Czymkentu. Założyła tam nielegalną żeńską wspólnotę monastyczną, której duchowymi opiekunami byli zesłani biskupi: były metropolita lenigradzki Józef (Pietrowych) oraz były biskup rostowski Eugeniusz (Kobranow).