Małgorzata, imię świeckie Maria Michajłowna Gunaronuło (ur. w 1865 lub 1866, zm. 22 sierpnia 1918 w Menzelińsku) – rosyjska mniszka prawosławna pochodzenia greckiego, nowomęczennica.
Życiorys Przed wstąpieniem do monasteru żyła w Kijowie. Przed 1917 wstąpiła do tworzącej się żeńskiej wspólnoty monastycznej pod wezwaniem Ikony Matki Bożej „Pocieszycielka” w stanicy Łopasnej ujezdu sierpuchowskiego. 18 stycznia 1917 decyzją Świątobliwego Synodu Rządzącego została jej nadania godność igumenii razem z nominacją do funkcji przełożonej monasteru św. Eliasza w Menzelińsku, jednego z najbogatszych klasztorów w eparchii ufijskiej. Nominację tę mniszka Małgorzata zawdzięczała staraniom księcia Nikołaja Żewachowa, znającego dobrze oberprokuratora Synodu, który znał zakonnicę jeszcze jako świecką mieszkankę Kijowa i zapamiętał jej żarliwą wiarę. W 1917 ihumenia Małgorzata stanęła na czele wspólnoty liczącej 50 mniszek i 248 posłusznic. Kierując klasztorem prowadziła ascetyczny tryb życia, dbała zarówno o materialny stan klasztoru, jak i rozwój duchowy jego mieszkanek. Za sprawą jej starań prowadzona przez zakonnice szkoła nie została włączona do świeckiego systemu nauczania zgodnie z decyzją Rządu Tymczasowego z kwietnia 1917.