W przypadku przegrzania lufy można szybko wymienić na zapasowe - stanowiły element standardowego wyposażenia przekazywanego załogom.
Maksymalny zasięg poziomy wynosi 9,7 km (6 mil), maksymalny zasięg pionowy – 6,3 km (4 mile), a skuteczny zasięg przeciwlotniczy – 3 km (2 mile). Działa M53 mogą strzelać przeciwpancernymi pociskami zapalającymi, zdolnymi do przebicia 55 mm pancerza jednorodnego walcowanego pod kątem 0° z odległości 500 m (550 jardów), oraz pociskami odłamkowo-burzącymi zapalającymi.
Pod pojazdem przewożone są dwie rampy oraz wyciągarka, dzięki którym załoga może zdjąć stanowisko ogniowe – w celu jego rozstawienia do działań w roli wsparcia naziemnego (z wykorzystaniem czterech podpór stabilizujących) – a następnie ponownie zamontować je na pojeździe.
System ten jest pozbawiony naprowadzania radarowego oraz urządzeń noktowizyjnych, co sprawia, że jest skuteczny jedynie w dzień i przy dobrych warunkach pogodowych. Do innych wad M53/59 należą: brak systemu ochrony przed bronią masowego rażenia (ABC), brak zdolności do pokonywania przeszkód wodnych oraz brak systemu centralnej regulacji ciśnienia w oponach. Pojazd charakteryzuje się również słabą mobilnością w terenie, co uniemożliwia skuteczną współpracę z pojazdami gąsienicowymi.