22 października 1967 miała miejsce jego chirotonia na biskupa smoleńskiego i wiaziemskiego. Jako konsekratorzy w ceremonii wzięli udział metropolita leningradzki i nowogrodzki Nikodem, arcybiskup talliński i estoński Aleksy, arcybiskup nowosybirski i barnaułski Paweł, biskup symferopolski i krymski Antoni, biskup dmitrowski Filaret, biskup permski i solikamski Joazaf i biskup podolski Hermogen. 2 lutego 1972 został przeniesiony na katedrę nowosybirską i barnaułską. 9 września 1977 został arcybiskupem, zaś dziesięć lat później – metropolitą.
W 1990 został metropolitą stawropolskim i bakijskim; po czterech latach i reorganizacji eparchii jego tytuł uległ zmianie na metropolita stawropolski i władykaukaski. W okresie sprawowania przez niego urzędu liczba czynnych świątyń w Kraju Stawropolskim wzrosła czterokrotnieСтавропольская и Владикавказская епархия. Od 2002 z powodu jego ciężkiej choroby faktyczny zarząd eparchii został powierzony metropolicie jekaterinodarskiemu i kubańskiemu Izydorowi. Zmarł w 2003 w Stawropolu i został pochowany w sąsiedztwie miejscowego soboru św.