W konsekwencji kultury izolowane są skazane na wegetację.
Nurty dyfuzjonizmu Szkoła kręgów kulturowych (dyfuzjonizm niemiecko-austriacki) Przedstawiciele dyfuzjonizmu niemiecko-austriackiego jako pierwsi w Europie podjęli krytykę założeń ewolucjonistycznych. W zamian zaproponowali historyczne podejście do konkretnych procesów kulturowych. Jej przedstawiciele reprezentują dwa ośrodki: berliński i wiedeński. Metody historyczne uznane zostały za jedyne właściwe do badań nad ludami i ich kulturami oraz za pożyteczne do formułowania ogólnych praw kultury. Do najważniejszych badaczy szkoły kręgów kulturowych należeli: Friedrich Ratzel, Leo Frobenius, , Fritz Graebner, Wilhelm Schmidt, Wilhelm Koppers, , . thumb|upright=1.3|Kręgi kulturowe, mapa z Völkerkunde Friedricha Ratzla (1885) Friedrich Ratzel (1844–1904) – inicjator niemieckiego dyfuzjonizmu i prekursor szkoły kręgów kulturowych. Reprezentował podejście sceptyczne do potencji intelektualnej człowieka, jego inwencyjności i jej roli w postępie dziejów. Uznał zjawisko dyfuzji za zasadniczy czynnik twórczych procesów kulturowych negując tym samym ludzką wynalazczość. Była ona przez niego traktowana jako zjawisko historyczne i przestrzenne. Zróżnicowane międzykulturowe wskazuje na istnienie procesów swoistych dla różnych regionów geograficznych.