Układ ulic przypominał kształtem znak krzyża – dzisiejsze ulice Eli’ezer Kaplan i Dawid Elazar – przy których pobudowano domy. Zostały one wzniesione z kamienia. Większość mieszkańców trudniła rolnictwem, uprawą winorośli i produkcją wina. Istniała tutaj tłocznia oliwy oraz wytwórnia butelek do wina. Osiedle Sarona było pierwszą nowoczesną osadą rolniczą w Ziemi Izraela, i stało się przykładem dla powstających osiedli żydowskich.
Podczas I wojny światowej wojska brytyjskie wyparły Turków z Palestyny. Dla Brytyjczyków niemieccy osadnicy byli cudzoziemcami związanymi z wrogim państwem, dlatego nakazali im opuszczenie Palestyny. Po wojnie, gdy w 1920 ustanowiono cywilne władze Mandatu Palestyny, pozwolono im powrócić do swoich domów. Wraz z narodzeniem się narodowego socjalizmu w Niemczech, idee faszyzmu dotarły także do osiedla Sarona. Tutejsi mieszkańcy wywieszali flagi ze znakiem swastyki i wyjeżdżali do Niemiec. Gdy wybuchła II wojna światowa pozostali mieszkańcy wyrazili swoje poparcie dla nazistowskiego rządu Niemiec. Zostali oni uznani za wroga i wywiezieni do obozów dla internowanych w Australii.