Po powrocie do wolnej Polski wziął udział, jako saper, w wojnie polsko-bolszewickiej.

Po wojnie, w 1922 sprowadził się na stałe do Kalisza. W tymże roku objął stanowisko dyrektora elektrowni miejskiej, mieszczącej się wówczas w centrum miasta przy Alei Józefiny nr 2 (obecnie pozostał tylko jeden budynek tej elektrowni, dawny folusz Repphana). Po przewrocie majowym w 1926 roku dał się poznać jako działacz polityczny związany z sanacyjnym Bezpartyjnym Blokiem Współpracy z Rządem, a przede wszystkim jako specjalista od spraw elektryfikacji. Dzięki jego staraniom została wybudowana elektrownia w Piwonicach (osiedle Kalisza), która stała się Okręgowym Zakładem Elektrycznym Miasta Kalisza „OZEMKA”, której Bujnicki został dyrektorem. Działał również społecznie, m.in. w Polskim Czerwonym Krzyżu, kaliskim Towarzystwie Miłośników Sceny. Jednocześnie, w latach 1933–1935, pełnił funkcję tymczasowego prezydenta miasta Piotrkowa.