Partia przejęła większość wyborców Tajwańskiej Partii Niepodległościowej; weszła w sojusz z DPP, tworząc tzw. Zieloną Koalicję, przy czym TSU zajmowała pozycję bardziej skrajną, otwarcie głosząc hasła niepodległości Tajwanu, podczas gdy DPP, stając się w 2000 r. partią władzy, przeszła na pozycje bardziej umiarkowane. TSU krytykowała też tajwańskie inwestycje w Chinach, obawiając się uzależnienia od ChRLJ.F. Copper, Historical Dictionary..., s. 39. Największym jej sukcesem było zdobycie 13 mandatów w 225-osobowym Yuanie ustawodawczym (parlamencie) w wyborach w grudniu 2001 rokuJ.F. Copper, Historical Dictionary..., s. xxxvii. TSU poparła Chen Shui-biana w wyborach prezydenckich 2004J.F. Copper, Historical Dictionary..., s. 80 i wspomagała DPP w rządzeniu, choć ich koalicja nie miała większości parlamentarnej; krytykowała jednak Chen Shui-biana, gdy wniesiono przeciw niemu oskarżenia korupcyjne. W wyborach lokalnych 2005 poniosła porażkęJ.F. Copper, Historical Dictionary..., s. 182, a w wyborach parlamentarnych w 2008 nie przekroczyła wymaganego 5% poparcia i nie uzyskała żadnych miejsc. W wyborach parlamentarnych w 2012 roku uzyskała 3 mandaty. W kolejnych wyborach w 2016 roku nie udało jej się wprowadzić żadnego deputowanego.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Flaga TSU na stronie Flags of the World
Kategoria:Partie i ugrupowania na Tajwanie Kategoria:Ruchy secesyjne i separatystyczne