Gabriel-Albert Aurier (ur. 5 maja 1865 w Châteauroux, departament Indre, zm. 5 października 1892 w Paryżu) – francuski poeta, krytyk sztuki i malarz, związany z symbolizmem.
Życiorys Urodził się jako syn notariusza. W 1883 przyjechał do Paryża, żeby studiować prawo, ale szybko zainteresował się literaturą i sztuką. Zaczął pisać w periodykach poświęconych symbolizmowi: Le Décadent, La Plume, Le Moderniste (1889) i Mercure de France (od 1890). Ważniejsze eseje: „Les Isolés: Vincent van Gogh” i „Le Symbolisme en peinture: Paul Gauguin”. Po powrocie do Paryża z podróży do Marsylii Aurier zachorował na tyfus, po czym zmarł.
Następnego dnia jego przyjaciele, pisarze i artyści wzięli udział w orszaku pogrzebowym w specjalnym pociągu, który odjechał z jego trumną z dworca Orléans station (dziś Muzeum d’Orsay) do Châteauroux, gdzie prochy Auriera spoczęły w grobowcu rodzinnymG.-Albert Aurier. Mercure de France, November 1892, s. 282–285.. Sześć miesięcy po jego śmierci, w kwietniu 1893, przyjaciele opublikowali zbiór jego pism (Œuvres posthumes), wydanych przez Mercure de FranceŒuvres posthumes de G.-Albert Aurier, Edition de Mercure de France, Paris 1893..