4 kwietnia 1967 otrzymał nominację na biskupa perejasławsko-chmielnickiego, wikariusza eparchii kijowskiej. Jego chirotonia biskupia odbyła się 4 czerwca tego samego roku w soborze św. Włodzimierza w Kijowie z udziałem konsekratorów: metropolity krutickiego i kołomieńskiego Pimena, metropolity leningradzkiego Nikodema, arcybiskupa kijowskiego Filareta, arcybiskupa edmontońskiego Pantelejmona, arcybiskupa irkuckiego Beniamina, arcybiskupa iwano-frankowskiego Józefa, arcybiskupa chersońskiego Sergiusza oraz arcybiskupa lwowskiego Mikołaja.
7 października 1967 biskup Teodozjusz został przeniesiony na katedrę połtawską i krzemieńczuską. W okresie sprawowania urzędu, w 1978, zwrócił się do władz KPZR z listem, w którym domagał się zaprzestania ataków na Rosyjski Kościół Prawosławny prowadzonych przez rządy radzieckie. W liście zwracał się o przekazanie biskupom swobodnej możliwości wyświęcania nowych kapłanów, nieblokowania remontów świątyń oraz zaprzestaniach ich zamykania, zdjęcia nakazu informowania o odprawionych nabożeństwach, umożliwienie zwiększenia nakładów literatury religijnej oraz zaprzestanie ataków na religię na łamach prasy państwowej.