Songjiang (chiń.: 松江区, pinyin: Sōngjiāng Qū) – dzielnica w południowo-zachodniej części miasta wydzielonego Szanghaj; w granicach miasta od 1958 roku.
Historia Na terenach obejmujących dzisiejszą dzielnicę utworzono w 751 roku powiat Huating (華亭), który w 1277 roku otrzymał status prefektury oraz nową nazwę – Songjiang. Za rządów dynastii Ming (1368–1644) i Qing (1644–1911) Songjiang rozwinęło się w duży ośrodek miejski. Początkowo gospodarka regionu opierała się przede wszystkim na produkcji i sprzedaży ryżu, lecz po przywiezieniu bawełny przez Mongołów w XIV wieku zaczęto stopniowo odchodzić od uprawy zbóż. Songjiang stało się ważnym producentem bawełny oraz ośrodkiem przędzalnictwa i tkactwa. Podczas powstania tajpingów (1851–64) miejscowość była ważnym punktem strategicznym dla obrony Szanghaju; Songjiang zostało poważnie zniszczone w czasie walk.