Na czele formacji nazwanej Baltische Landeswehr stanął mjr Emil von Scheibler, pomimo że strona łotewska chciała wysokiego oficera z jednego z państw Ententy. Początkowo Bałtycka Landeswehra składała się z trzech samodzielnych oddziałów piechoty. Jeden z nich (Batalion Nadbałtycki) składał się wyłącznie z Niemców bałtyckich i byłych żołnierzy Armii Cesarstwa Niemieckiego.
1 stycznia 1919 roku oddziały formacji pod naciskiem przeważających sił bolszewickich wycofały się z Rygi. W rejonie Lipawy zostały przeformowane na sposób typowo wojskowy. Pod koniec stycznia tego roku Bałtycka Landeswehra składała się z 1 Oddziału Szturmowego barona , 2 Oddziału kpt. von Iena i 3 Oddziału kpt. Malmedego, 1 Oddziału Kawalerii barona sztabsrtm. Gana, 2 Oddziału Kawalerii barona von Drachenfelsa i 3 Oddziału Kawalerii barona von Engelhardta, Oddziału Saperów barona von Schtromberga, Libawskiego Oddziału Strzeleckiego hr. rtm. i Oddziału Rosyjskiego kapitana Dydorowa oraz 1 Oddziału Łotewskiego ppłk. Oskarsa Kalpaksa. Wkrótce władze łotewskie utraciły kontrolę nad formacją. Bałtycka Landeswehra została podporządkowana operacyjnie niemieckiemu VI Rezerwowemu Korpusowi Armijnemu pod dowództwem gen. Rüdigera von der Goltza. 6 lutego dowództwo formacji objął mjr Alfred Fletcher.