Niue – duży, wyniesiony atol koralowy leżący w południowo-zachodniej części Oceanu Spokojnego, w Polinezji, cechujący się nizinnym krajobrazem i tropikalnym klimatem. Niue to także nazwa terytorium stowarzyszonego z Nową Zelandią, zajmującego ten atol.
Ukształtowanie poziome Wyspa cechuje się słabo rozwiniętą linią brzegową o długości 64 km. Po zachodniej stronie można wyróżnić dwie łagodne zatoki. Wybrzeże jest w większości skaliste, zdominowana przez wapienne klify. Wybrzeże urozmaicają także piaszczyste plaże. Wyspę otaczają rafy koralowe.
Budowa geologiczna i rzeźba Niue jest wyspą pochodzenia koralowego, jednakże jest to obszar wypiętrzony. Pierwotnie wyspa miała typową postać atolu, jednakże wewnętrzna część, laguna, uległa wypiętrzeniu ponad poziom morza. Wyspę budują skały koralowe, głównie wapienie rafowe.
Wyspa jest nizinna, maksymalna wysokość sięga do 68 m n.p.m. (w pobliżu osady Mutalau). Na Niue znajdują się jaskinie związane ze zjawiskami krasowymi. Krajobraz wyspy ma postać płaskowyżu, gdzie występują niewielkie deniwelacje terenu.