Dialogi karmelitanek (oryg. fr. Dialogues des Carmélites) – dramat Georges’a Bernanosa z 1948.
Okoliczności powstania utworu Fabuła Dialogów karmelitanek nawiązuje do autentycznego wydarzenia, jakim było uwięzienie i stracenie w czasie rewolucji francuskiej zakonnic z klasztoru Karmelitanek w Compiègne, uznanych w 1906 za katolickie błogosławione.
W 1931 niemiecka pisarka Gertrude von Le Fort napisała nowelę Ostatnia na szafocie, w której przedstawiała własne uczucie przerażenia i lęku przed śmiercią; przedstawienie to miało formę opisu przeżyć fikcyjnej karmelitanki, Blanki od Agonii Chrystusa. Nazwiska pozostałych bohaterek von Le Fort powtórzyła w ich historycznej formie, jednak historyczne fakty związane ze śmiercią zakonnic przekazała w sposób dość swobodnyM. Wierzbicka, Nota tłumacza [w:] G. Bernanos, Dialogi karmelitanek, Instytut Wydawniczy „Pax”, Warszawa 1985, , s.183..