We Włoszech spotykał się z przebywającymi tam artystami rosyjskimi: architektem Aleksandrem Briułłowem, rzeźbiarzem Siergiejem Iwanowem i malarzem Iwanem Ajwazowskim.
W maju 1854 Stasow powrócił do Petersburga. Przyczynił się do powstania grupy kompozytorów, znanych pod nazwą „Potężna Gromadka” oraz grupy malarzy, członków „Towarzystwa Przenośnych Wystaw Artystycznych” zwanych Pieriedwiżnikami. W latach 1856–1872 Stasow pracował w bibliotece publicznej, zajmując stałe miejsce w dziale artystycznym. Zorganizował kilka wystaw rękopisów staroruskich. W roku 1872 został zatrudniony na etacie bibliotekarza i do końca życia kierował działem artystycznym.
Był krytykiem wymagającym i bezkompromisowym. Zerwał długoletnią przyjaźń z kompozytorem Aleksandrem Sierowem wskutek sporu o opery Michaiła Glinki.
W roku 1900 został wybrany członkiem honorowym Rosyjskiej Akademii Nauk.
Kategoria:Rosyjscy publicyści Kategoria:Rosyjscy krytycy muzyczni Kategoria:Rosyjscy krytycy sztuki Kategoria:Urodzeni w 1824 Kategoria:Zmarli w 1906