Voseo – zjawisko występujące w języku hiszpańskim polegające na zamianie zaimka osobowego tú (ty) na formę vos, powszechnie spotykane w Ameryce Środkowej oraz w Argentynie i Urugwaju. Spełnia ona taką samą funkcję jak druga osoba liczby pojedynczej w Hiszpanii – tú. W Nikaragui ta forma języka hiszpańskiego dominuje zarówno w mowie, jak i piśmiennictwie, przy czym niektórzy mieszkańcy wymawiają słowo vos z silnym brzmieniem „s” na końcu, inni zaś bez tego dźwięku. Użycie voseo przyczynia się także do zmiany formy czasownika. Jest on używany w specyficznej formie np. vos cantás („ty śpiewasz”), vos sabés („ty wiesz”).
Historia Voseo wywodzi się ze średniowiecznego języka hiszpańskiego, a konkretnie od formy „vosotros” (druga osoba liczby mnogiej). Podczas podboju i kolonizacji Ameryki zjawisko to zostało przeniesione do Nowego Świata, gdzie przetrwało w różnych wariantach do dziś. W przeciwieństwie do Hiszpanii, gdzie forma „vosotros” ewoluowała w stronę wyraźnego rozróżnienia między „tú” (liczba pojedyncza) a „vosotros” (liczba mnoga), w Ameryce Łacińskiej voseo zachowało cechy archaiczne i wykształciło nowe formy, stając się unikalną innowacją językową.