Bóstwa zebrały się na naradę jak wywabić boginię z pieczary, zwróciły się one o pomoc do syna Takamimusubiego – boga Omoikane (jap. Duch Sięgająćy Myślami w Przyszłość), który doradził, aby sprowadzić z Krainy Wiecznotrwałości koguty, które swym pianiem co rano wzywały słońce. Oprócz tego do odprawienia rytuału Tamanoya wykonała sznury szczęścionośnych krzywulców, następnie Futodama i Amenokoyane wyrwali wiecznie zielone drzewo sakaki (Cleyera japonica) i przyozdobili przygotowanymi przedmiotami. W międzyczasie Amatsumara i Ishikoridome dostali za zadanie wykonać spiżowe lustro.
Aby zwierciadło mogło zostać wykonane Omoikane nakazał wziąć z koryta w górnym biegu Niebiańskiej Rzeki Rozrzuconego Piasku kowadło z twardego kamienia. Materiał na wytworzenie przedmiotu miał zostać pobrany z Niebiańskiej Kopalni (Kanayama), Wiesław Kotański w swojej książce Japońskie Opowieści o Bogach zwraca jednak uwagę na pewną nieścisłość - w starożytności lustra odlewano z brązu lub spiżu według ksiąg jednak bóstwa udały się tam aby wydobyć magane czyli żelazo. Badacz uważa jednak że magane należy w tym wypadku tłumaczyć jako prawdziwy lub święty materiał, czyli najbardziej nadający się na wykonanie zwierciadła. Materiały miały zostać poddane obróbce przez dwa bóstwa Amatsumara (jap. Niebiański Pachoł Spawający na Gorąco) oraz Ishikoridome (jap.