Podczas jednego z wieców przedwyborczych, 19 lutego, prezydent wdał się w przepychanki z demonstrującymi robotnikami i został pobity. Pomimo utraty poparcia w radzie, Mieczysław Brodziński pozostał na stanowisku (w 1934 został wybrany na dziesięcioletnią kadencję).
W Tarnowie był prezesem oddziału Związku Legionistów Polskich, Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny, Towarzystwa Szkoły Ludowej, Komitetu Miejskiego Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego oraz członkiem Bractwa Strzeleckiego (i królem kurkowym w 1935).
Po wybuchu II wojny światowej 6 września 1939 uchodząc przed nadciągającymi oddziałami niemieckimi, część urzędników miejskich, wraz z prezydentem, została ewakuowana do Lwowa. 5 listopada 1939 został aresztowany przez Sowietów, po czym osadzony w więzieniu w Przemyślu, a potem w Drohobyczu. W 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko figuruje na Ukraińskiej Liście Katyńskiej (lista dyspozycyjna nr 056/3, poz. 94).