Hrehory Hrynkowicz Wołłowicz (Grzegorz Wołłowicz), białorus. Рыгор Валовіч; zm. na początku 1586 r.) – przedstawiciel litewskiej magnaterii z rodu Wołłowiczów, syn Hrynki Chodkiewicza Wołłowicza, brat Bohdana, Łukasza, Iwana; marszałek hospodarski (1558–1565), kasztelan nowogródzki od 1566 r., starosta słonimski (1560–1584).
Na sejmie bielskim 1564 roku był świadkiem wydania przywileju bielskiego przez króla Zygmunta II AugustaStatut Litewski : drugiej redakcyi (1566) = Statutum Lituanicum : alterius editionis, Archiwum Komisji Prawniczej t. VII, Kraków 1900, s. 312.. Podpisał unię lubelską 1569 rokuSkarbiec diplomatów papiezkich, cesarskich, krolewskich, książęcych; uchwał narodowych, postanowień różnych władz i urzędów posługujących do krytycznego wyjaśnienia dziejów Litwy, Rusi Litewskiéj i ościennych im krajów. t. II., Wilno 1862, s. 330.. Znany z udziału w sejmiku w Rudnikach we wrześniu 1572 r. podczas pierwszego bezkrólewia, gdzie, podobnie jak pozostali uczestniczący w zjeździe senatorowie prawosławni, opowiedział się przeciw kandydaturze Iwana Groźnego na tron polskiAntoni Mironowicz, Tolerancja wyznaniowa na pograniczu polsko-białoruskim.