Opaci klasztoru cystersów w Oliwie thumb|Habit, infuła i pastorał opata cysterskiego Opaci klasztoru cystersów w Oliwie (obecnie dzielnicy Gdańska), założonego w roku 1188 przez księcia gdańskiego Sambora, skasowanego przez władze pruskie w 1831 roku. Cystersi przybyli do Oliwy z Kołbacza, dokąd dotarli z duńskiego Esrum i byli Duńczykami. Byli też nimi z całą pewnością dwaj, a może nawet czterej pierwsi opaci. Od czasów Jagiellonów opaci oliwscy byli nominowani lub zatwierdzani przez królów.
1188–ok. 1200 - Dithard ok. 1200–1224 - Henryk I 1224? - Kazimierz? 1224–1233 - Etheler 1233–1236 - Jaracz 1236–1249 - Tetbrand 1249–1259 - Albert 1259–1277 - Wichman 1277–1283 - Jan I 1283–1284 - Herman 1284–1289 - Lambert 1289–1290 - Jan II 1290–1313 - Rudiger 1313–1320 - Aleksander 1320–1330 - Paweł I 1330–1349 - Stanisław Polak 1349–1350 - Zygfryd I 1350–1356 - Stanisław Polak 1356–1361 - Wessel 1361–1378 - Albert Roden 1378–1389 - Zygfryd II 1389–1394 - Mikołaj I Runge 1394–1399 - Mikołaj II 1399–1404 - Mikołaj III Praerter 1404–1410 - Jakub 1410–1418 - Mikołaj I Runge 1418–1432 - Bernard I 1432–1440 - Bernard II 1440–1444 - Jan III 1444–1454 - Mikołaj IV 1454–1464 - Henryk II 1464–1469 - Paweł II 1469–1474 - Mikołaj Rense (Mikołaj Rusin) 1474–1488 - Mikołaj Muskendorf 1488–1493 - Mikołaj Unger