– generał Cesarskiej Armii Japońskiej (CAJ) w czasie II wojny światowej.
Życiorys W grudniu 1911 ukończył naukę w Akademii Armii Cesarskiej, uzyskując rangę porucznika kawalerii. W 1919 ukończył Akademię Sztabu Generalnego i awansował do stopnia kapitana kawalerii. Mając prawicowo-nacjonalistyczne przekonania wstąpił do reakcyjnego ugrupowania Frakcji Cesarskiej Drogi, na czele której stał Sadao Araki.
W latach 1923–1927 sprawował funkcję attaché wojskowego w ambasadzie japońskiej w Wielkiej Brytanii, a w latach 1927–1934 w Indiach Brytyjskich. W sierpniu 1934 otrzymał awans na pułkownika kawalerii i został odwołany do Japonii celem objęcia stanowiska w Sztabie Generalnym Armii Cesarskiej.
W marcu 1938 został awansowany na stopień generała majora, po czym został przeniesiony z kawalerii do lotnictwa. W sierpniu tego samego roku objął funkcję komendanta szkoły lotniczej w Akeno. W grudniu 1940 awansował do rangi generała porucznika. Z chwilą wybuchu wojny na Pacyfiku został przeniesiony na Tajwan jako dowódca 5. Skrzydła Lotniczego. W 1942 skierowano go na front birmański. W maju 1943 objął dowództwo 3. Armii Lotniczej, ale już w grudniu został odwołany do TokioKent G. Budge, Pacific War Online Encyclopedia, 2006–2009.