thumb|300px|Ilustracja Hiroshige Utagawy do historii 47 rōninów, XIX wiek – wendeta, której w 1703 roku dokonało czterdziestu siedmiu bezpańskich samurajów (rōninów) na wysoko postawionym japońskim urzędniku, mistrzu ceremonii Yoshinace (lub Yoshihisie) Kirze (1641–1703), sprawcy śmierci młodego pana domeny Akō, Naganoriego Asano (1667–1701). Za swój czyn rōninowie mieli być pierwotnie skazani na śmierć przez powieszenie. Jednakże w końcu pozwolono im na zadanie sobie honorowej śmierci poprzez popełnienie seppuku w 1703 roku. W Japonii sprawa ta znana jest jako . Wydarzenie zostało spopularyzowane m.in. dzięki przedstawieniom teatru kabuki.
Podłoże kulturowe thumb|300px|Atak rōninów na rezydencję Kiry (il. Hiroshige Utagawy, XIX wiek) thumb|300px|Scena z ataku na rezydencję Kiry (kartka pocztowa z około 1920 roku) thumb|300px|Groby 47 samurajów w świątyni Sengaku-ji w Tokio thumb|300px|Scena z filmu „Czterdziestu siedmiu rōninów” w reżyserii Kenjiego Mizoguchiego z 1941 roku W XVII wieku Japonia trwała w izolacji, co przyczyniło się do wykształcenia czysto japońskiej kultury. Pokój w kraju pozwolił na stabilizację administracji hanowej, gdzie byli zatrudniani wojownicy. Z czasem w miejsce walecznego wojownika pojawił się stereotyp szlachcica, który czcił swoje miecze, ale nie miał okazji ich użyć.