Portret Ignacego Kurandy, 1878), a na zamówienie wiedeńskiego wydawcy ilustrował życie Natana Mędrca i Uriela Acosty oraz księgę Rut. Nie oznacza to jednak, że artysta odciął się od dziedzictwa kultury polskiej, czego przykładem może być namalowany w 1875 roku obraz będący ilustracją mickiewiczowskiego utworu CzatyMalinowska M., Maurycy Gottlieb - w poszukiwaniu tożsamości. Rys biograficzny artysty, w: Maurycy Gottlieb. W poszukiwaniu tożsamości, Łódź 2014, s. 37..
Okres schyłku życia W ostatnim okresie życia Gottlieb pracował głównie nad obrazami, będącymi realizacją jego nowej misji – pojednania polsko-żydowskiego poprzez malarstwo. Były to zarówno dzieła religijne -Żydzi w Bożnicy (1878), Mojżesz przed Faraonem (1873–1874), Sąd Salomona (1878), Judyta z głową Holofernesa (1877–1878), czy Józef i żona Putyfara (1877). Tworzył również dzieła historyczno-literackie, (np. Żydzi proszący Kazimierza Wielkiego o przyjęcie do Polski). Interesującym motywem, jaki Gottlieb wprowadził w tym czasie do swojej twórczości były sceny zaczerpnięte z Nowego Testamentu i odwołujące się do życia Chrystusa: Chrystus nauczający w Kafarnaum (1878–1879), Chrystus przed Sądem (1877-1879), czy Chrystus wśród rybaków w Kafarnaum (1878).