W 1995 został redaktorem naczelnym czeskiej wersji pisma „Playboy”.
W 2000 został odznaczony Medalem Za Zasługi I stopnia.
Dzieło thumb|250px|Arnošt Lustig w 2009 roku Niemal całą twórczość poświęcił tematyce Holokaustu.
Wybrane utwory Noc a naděje, 1957 (wybrane opowiadania z tego tomu w wyd. pol. Czarny lew. Przekł. z czes. i wybór Cecylia Dmochowska. Warszawa: SW „Iskry”, 1959) Démanty noci, 1958 (wybrane opowiadania z tego tomu w wyd. pol.: zob. wyżej). Ulice ztracených bratří, 1959 (wyd. pol.: Ulica zaginionych braci. Przekł. Cecylia Dmochowska. Warszawa: SWH „Książka i Wiedza”, 1963) Můj známý Vili Feld, 1961 (mikropowieść) První stanice štěstí, 1961 (opowiadania) Dita Saxová, 1962 (powieść) Nikoho neponížíš, 1963 (wyd. pol.: Nie będzie poniżonych. Przekł. z czes. Zdzisław Hierowski. Warszawa: Wyd. MON, 1965) Modlitba pro Kateřinu Horovitzovou, 1964 (wyd. pol.: Modlitwa za Katarzynę Horowitz. [W:] W cieniu zagłady: Trzy czeskie dramaty. Przekł. z czes. i oprac. Agata Firlej. Poznań: Wyd. UAM, 2016) Propast, 1966 (powieść) Hořká vůně mandlí, 1968 (opowiadania) Miláček, 1969 (powieść) Nemilovaná: Z deníku sedmnáctileté Perly Sch., 1978 (wyd. pol.: Niekochana: Z dziennika siedemnastoletniej Perły Sch. Przekł. z czes. Jan Stachowski. Kraków: Wyd.