Nowa Kaledonia jest wyspą w większości górzystą, gdzie występują niskie góry o przeciętnej wysokości 800 m n.p.m. Obszary nisko położone ograniczają się do nabrzeżnych nizin i dolin górskich. W krajobrazie Nowej Kaledonii zaznaczają się liczne wzniesienia wulkaniczne. Najwyższy szczyt Mount Panié wznosi się na 1650 m n.p.m., a drugi co do wysokości Mount Humboldt ma 1634 m n.p.m. Krajobraz cechuje asymetria, stoki wschodnie są bardziej strome, co także odbija się na wybrzeżu, gdzie jak wyżej wspomniano występują klify. Zachodnie stoki gór są łagodne i przechodzą w obszary nizin nadbrzeżnych. W Nowej Kaledonii przeważają mało urodzajne gleby laterytowe.
300px|right|thumb|Wybrzeże Nowej Kaledonii
Klimat Nowa Kaledonia leży w strefie łagodnego podrównikowego klimatu, kształtowanego przez wiatry monsunowe. Temperatury są wysokie ale łagodne i wynoszą średnio 24 °C w skali rocznej. Średnie wartości w półroczu zimowym od kwietnia do listopada wynoszą 17-23 °C, latem od grudnia do marca temperatury wynoszą 26-29 °C, czasami sięgają 32 °C. Wysoko w górach temperatury są niższe średnio 4-5 °C. Występuje sezonowy rozkład opadów, gdzie pora sucha występują w półroczu zimowym i deszczowa w letnim. Opady są wysokie, najwyższe wartości od 2500 mm do nawet 4000 mm cechują tereny górskiego wnętrzna Nowej Kaledonii.