Źródło problemu stwierdzono w projekcie studni termopary. Projektanci zastosowali regułę Amerykańskiego Towarzystwa Inżynierów Mechaniki (ASME) nr PTC 19.3, która jednak przewidywała kształt tuby o innej geometrii. W wyniku tego powstały wibracje rezonansowe w kierunku przepływu cieczy. Co więcej, mimo że była do tego okazja, PNC i wykonawcy nie wzięli pod uwagę dodatku 1991 do ASME Boiler and Pressure Vessel Code, Section III, Appendix N – wówczas nowo opublikowanego nieobowiązkowego kodeksu projektowania zawierającego metody przeciwdziałania powstawania takim wibracjom w obu kierunkach.
Stwierdzone niedociągnięcia obsługi W zasadach postępowania pracowników w przypadku sytuacji awaryjnych stwierdzono szereg niedociągnięć: Ocena wielkości wycieku i ręcznego wyłączenia reaktora powinna nastąpić szybciej Monitorowanie elektrowni i wizualna inspekcja miejsca wycieku nie została przeprowadzona prawidłowo Zbyt długo zwlekano z wykonaniem decyzji o awaryjnym wyłączeniu reaktora, podjętej po drugiej inspekcji miejsca wycieku Brakowało instrukcji odpompowania sodu o wysokiej temperaturze Układ wentylacji powinien zostać wyłączony szybciej Wszyscy operatorzy powinni być lepiej zapoznani z wykorzystywaniem sodu