3000 członków i dysponowała 15 oddziałami na prowincji, 8 gospodami żołnierskimi, 1 domem noclegowym, 9 domami ludowymi i 1 kooperatywą. Rosły też jej wpływy w Wojsku Polskim.
Kierownictwo Prezesem Towarzystwa był Ernest Ambroszkiewicz. Członkami zarządu byli: Wanda Brzezicka, Janina Ciundziewicka, Sydalja Chrzanowska, Janina Dziekońska, Pola Dąbrowska, Olgierd Jeleński, Jadwiga Konopacka, Janina Leska, Jadwiga Raczkiewiczowa, ksiądz Edward Szwejnic, Józefa Zahorska i Bolesław Lubicz-Zahorski.
Statut Statut Towarzystwa im. Józefa Piłsudskiego w Mińsku liczył 42 strony. Określał między innymi, że w przypadku, gdyby dalsza działalność stała się niemożliwa, fundusze Towarzystwa miały przejść na rzecz Polskiego Białego Krzyża. Podawał także cele organizacji: cel podstawowy – obrona państwowości polskiej zgodnie z myślą Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego, przy pomocy pracy światowej, opieki nad żołnierzem, dobroczynnej, politycznej, ekonomicznej i towarzyskiej; nawiązywanie dobrych stosunków z innymi odłamami ludności; walka na śmierć i życie z korupcją życia publicznego, z łapownictwem, spekulacją, brakiem poczucia obowiązków obywatelskich, gnuśnością i apatią; walka z ciemnotą przez szerzenie oświaty; walka z bezwładem i anarchią życia ekonomicznego poprzez popieranie ruchu spółdzielczego; budzenie świadomości