Wcześniej, w 1986 roku masakrę opisał w swojej książce pod tytułem The Hour of the Avenger oficer medyczny 3. batalionu, pułkownik Howard A. Buechner. Pisząc o zamordowaniu 520 niemieckich członków obsługi obozu przez żołnierzy amerykańskich, nazywał ją złamaniem konwencji genewskiej, uważając, że esesmani od momentu oficjalnego przyjęcia przez dowódcę amerykańskiego kapitulacji obozu byli nią chronieni.
Wydarzenia te stały się również atrakcyjnym tematem dla powojennych rewizjonistów niemieckich. W 1964 roku były oficer SS opisał je w wydanej w Getyndze książce pod znamiennym tytułem Zbrodnie na narodzie niemieckim. Świadectwa alianckiego okrucieństwa 1939-1949 (org. Verbrechen am deutschen Volk. Dokumente alliierter Grausamkeiten 1939-1949).
Ofiary Według płk. Buechnera w sumie podczas masakry w Dachau 29 kwietnia z 560 członków SS: 122 Amerykanie zabili zaraz po wejściu do obozu, 40 zamordowali, głównie przy pomocy łopat i innych narzędzi, sami więźniowie przy biernej postawie Amerykanów, 12 zastrzelił żołnierz amerykański, mylnie interpretując ich zachowanie jako próbę ucieczki, 346 rozstrzelał porucznik Bushyhead, 30 zginęło w walce, stawiając opór (w tym strażnicy z wieży „B”), 10 (prawdopodobnie) zdołało uciec.