Sztywna podaż pieniądza będzie więc oddziaływać negatywnie na gospodarkę, co przeczy zarówno krótkookresowej, jak i długookresowej neutralności pieniądza. W dodatku pieniądz jest endogeniczny, czyli jego podaż jest ustalana wewnętrznie w gospodarce poprzez decyzje banków i pożyczających.
Aksjomat substytucji – czyli przekonanie, że występuje substytucja pomiędzy wszelakimi rodzajami dóbr. W odniesieniu do pieniądza Keynes twierdził, że wzrastający popyt na płynność i wzrost relacji cen aktywów płynnych do aktywów niepłynnych wykorzystywanych w produkcji dóbr nie przełoży się na wzrost popytu na aktywa niepłynne, więc substytucja w tym przypadku nie występuje. Dlatego wzrost skłonności do oszczędzania nie przełoży się na substytucję drożejącego pieniądza, np. na materiały, czyli ubytek w popycie nie będzie zrekompensowany. Implikuje to występowanie przymusowego bezrobocia.
Przedstawiciele Michał Kalecki Joan Robinson Nicholas Kaldor
Hyman Minsky Piero Sraffa Abba P. Lerner William Vickrey
Publikacje Akumulacja kapitału Joan Robinson Rozwiązanie Keynesa Teoria dynamiki gospodarczej Michał Kalecki
Przypisy
Kategoria:Metodologia i szkoły myśli ekonomicznej Kategoria:Krytyka kapitalizmu