W roku 1955 zamieszkał w NRD, lecz po dziewięciu miesiącach powrócił rozczarowany do Hamburga. W książce Die Partei hat immer recht (Partia ma zawsze rację, 1961) rozliczył się ostatecznie ze swoimi złudzeniami. W latach 1961–1988 pracował jako dziennikarz telewizji NDR i WDR, tworząc ponad 100 programów dokumentalnych na tematy historyczne.

W roku 1982 opublikował on powieść Die Bertinis, die Lebensgeschichte einer Familie (Rodzina Bertini, dzieje życia pewnej rodziny) nad którą pracował prawie 40 lat. W powieści wykorzystał wątki autobiograficzne.

W roku 1987 opublikował książkę Die zweite Schuld oder Von der Last, Deutscher zu sein (Druga wina, czyli o ciężarze bycia Niemcem) o przetrwaniu narodowego socjalizmu w Republice Federalnej Niemiec. Wskutek tego stał się celem nienawistnych ataków ze strony neonazistów.

W roku 1989 wydał książkę Wenn Hitler den Krieg gewonnen hätte (Gdyby Hitler wygrał wojnę) i 1990 przegląd listów od czytelników poprzedniej książki Wie kann diese Generation eigentlich noch atmen?