Do 17 października 1943 roku odbył pełną turę 30 lotów bojowych. Podczas bombardowania Essen w nocy z 5 na 6 marca jego samolot, Vickers Wellington, został ostrzelany i uszkodzony. Pomimo to kapral Artymiuk doprowadził go na macierzyste lotnisko, za co został odznaczony Distinguished Flying Medal. Jego tylny strzelec, Brunon Godlewski, który stracił w walce obie ręce, został za swą postawę odznaczony Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari. Po odbyciu tury operacyjnej Kazimierz Artymiuk został skierowany na stanowisko instruktora do 18 OTU, później do 31 OTU, gdzie przeszedł przeszkolenie do lotów na ciężkich bombowcach Short Stirling i Handley Page Halifax. Od 23 stycznia 1945 roku został pilotem w 301 Dywizjonie Ziemi Pomorskiej „Obrońców Warszawy”. Odbył pięć lotów na zadania specjalne. Po zakończeniu wojny przeszedł do lotnictwa transportowego, zaś wkrótce zwolnił się z PSP i wstąpił do RAF. Służył do 1975 roku. Zmarł w 1984 roku we wsi Randwick w hrabstwie Gloucestershire.