Największe luki dotyczą jednak trybunału w Goa. W przeciwieństwie bowiem do trybunałów działających w Europie, archiwa inkwizycji goańskiej zostały w przeważającej mierze zniszczone po zniesieniu tamtejszego trybunału w 1812 roku. Do naszych czasów zachowało się jedynie około 2000 najważniejszych dokumentów trybunału (m.in. jego korespondencja z władzami inkwizycji w Lizbonie) i kilka opracowań statystycznych sporządzonych w XVII–XIX wieku przez urzędników inkwizycji. Zamieszczona przez Almeidę lista 71 autos da fe oparta jest na jednym z takich opracowań, jednak nie obejmuje ona w ogóle XVI stulecia, a dla późniejszego okresu jest prawdopodobnie niekompletna. Na podstawie protokołów z inwentaryzacji wiadomo, że do 1774 trybunał w Goa rozpatrzył łącznie aż 16202 sprawyA. J. Saraiva, H. P. Salomon, I. S. D. Sassoon: The Marrano Factory: The Portuguese Inquisition and Its New Christians 1536–1765. BRILL, 2001, s. 345.. Wiadomo nadto, że w końcowym okresie działalności (1782–1812), gdy publiczne autos da fe już się nie odbywały, trybunał goański rozpatrzył kolejnych 965 spraw, z których żadna nie zakończyła się wyrokiem śmierci. Francisco Bethencourt podaje, że w początkowym okresie działalności inkwizycji w Goa (1560–1605) przeprowadziła ona 1831 procesów i wydała 103 wyroki śmierci, nie precyzując jednak, ile z nich wykonano.