Grono.net pracowało na kilku niezależnych łączach. Partnerem telekomunikacyjnym serwisu było ATM. Grono.net było też uczestnikiem warszawskiego punktu wymiany ruchu (WIX).
Kopie gronowych baz danych, konfiguracji i logów wykonywane były codziennie. Po sporządzeniu kopii zapasowej dane użytkowników były szyfrowane kluczem publicznym i składowane w dwóch odległych od siebie miejscach w Polsce i za granicą. Odszyfrowanie tych danych wymagało poufnego klucza prywatnego zdeponowanego w banku.
Technologie Grono.net było zbudowane w oparciu o wiele technologii, część z nich opensourcowych: Python (jako pierwsza w Polsce duża witryna), Django (największy na świecie serwis stworzony w tym frameworku), PostgreSQL, Memcached, Lighttpd, Nginx, (dzięki stałej współpracy z jego twórcą informatycy Grono.net wpływali na kształt najnowszych wersji tego projektu), Sphinx, Lucene. Grono.net korzystało również z autorskich rozwiązań np. Spreadfs (storage napisany całkowicie w Pythonie), ListServer (cache). Twórcy Grono.net chcieli uzyskać system skalowalny horyzontalnie – dołożenie kolejnego komputera powinno liniowo podnosić wydajność usługi.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polskie serwisy społecznościowe Kategoria:Usługi internetowe