Był wszechstronnym sportowcem (wioślarstwo, pływanie, łyżwiarstwo, narciarstwo), największe sukcesy odnosił jako pływak. W latach dwudziestych XX wieku był uważany za jednego z najlepszych polskich pływaków. Podczas mistrzostw Polski w pływaniu 1923 w Krakowie (2 września 1923) reprezentując WKW Warszawa zdobył srebrny medal w wyścigu na 100 m stylem dowolnym oraz złoty medal w sztafecie 4 x 45,2 m (wraz z nim płynęli por. Kazimierz Dobrowolski, mjr Wiktor Szandorowski, por. inż. Leonard Seweryński). Wielokrotny rekordzista Polski w stylu dowolnym na dystansie: 50 m, 100 m, 200 m, 400 m. Był mistrzem Polski na 100 m stylem dowolnym (1924–1928), 400 m stylem dowolnym (1925, 1926) oraz w sztafetach 4 x 42,5 m (1923) i 4 x 50 m (1925).
Na igrzyskach olimpijskich 1928 wziął udział jedynie w wyścigu na dystansie 100 m stylem dowolnym, gdzie odpadł w eliminacjach.
Po II wojnie światowej mieszkał w Puławach i tam został pochowany.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1935) „za zasługi w służbie wojskowej”.
Przypisy
Bibliografia
B. Tuszyński, H. Kurzyński, Od Chamonix i Paryża do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924–2010 wyd. Fundacja Dobrej Książki, b.d i m. w., s.