Większość wysp jest nizinna i wybitnie nizinna. Północne wyspy to koralowe atole, których wysokości nie przekraczają 5 m n.p.m. przez co są one zagrożone zalaniem związanym z globalnym ociepleniem. Otaczające wewnętrzną, płytką lagunę wyspy koralowe, to płaskie obszary przykryte słabo wykształconymi glebami. Wyspy południowe także są nizinne, ale wysokości nad poziom morza wynoszą średnio 20–40 m n.p.m. Rarotonga, największa wyspa to jedyny obszar cechujący się górzystym krajobrazem. Niskie góry wznoszą się średnio na 300–400 m n.p.m. a najwyższy szczyt – Te Manga osiąga 652 m n.p.m. Wybrzeże Rarotonga to pas wąskich, nadbrzeżnych nizin. Mangaia także cechuje się urozmaiconą rzeźbą terenu, ale średnie wysokości wynoszą 50–100 m n.p.m.
Klimat Klimat wysp jest kształtowany przez pasaty wiejące z południowego wschodu, a same wyspy leżą w strefie klimatu zwrotnikowego wilgotnego. Północne wyspy to obszary o niskich opadach, co jest związane z działaniem pasatów. Południowe wyspy to obszary wilgotne, gdzie opady są wyższe i przekraczają 2 200 mm. Temperatury na wszystkich wyspach są wysokie i średnia termiczna wynosi 24 °C, gdzie różnice dobowe są niewielkie. Wyspy nawiedzane są przez tajfuny, które są przyczyną wielu zniszczeń.